റിട്ടയർമെന്റ് ജീവിതം
അമ്പതിനു ശേഷം: ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിലെ പുതിയ അർത്ഥാന്വേഷണം
“ഇനി ഞാൻ എന്തിനാണ് ഓടുന്നത്?”
അമ്പത് വയസ്സ് പിന്നിട്ട പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഉയരുന്ന ചോദ്യമാണിത്.
ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ നമ്മുടെ മുന്നിൽ വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട പട്ടികയുണ്ടായിരുന്നു. പഠിക്കണം. നല്ല ജോലി നേടണം. വിവാഹം കഴിക്കണം. കുടുംബം നോക്കണം. കുട്ടികളെ വളർത്തണം. ഒരു വീട് ഉണ്ടാക്കണം. സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ നേടണം. സമൂഹത്തിൽ ഒരു സ്ഥാനം നേടണം.
ഓരോ ലക്ഷ്യവും പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ അടുത്ത ലക്ഷ്യം നമ്മെ കാത്തിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കാനുള്ള ഒരു കാരണം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ അമ്പത് കടക്കുമ്പോൾ ജീവിതം പെട്ടെന്ന് മറ്റൊരു ചോദ്യം നമ്മുടെ മുന്നിൽ വയ്ക്കുന്നു.
“ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ഓടിയത് എന്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു? ഇനി ബാക്കിയുള്ള ജീവിതം എങ്ങനെ ജീവിക്കണം?”
ഒരു അദൃശ്യമായ ജീവിതവഴിത്തിരിവ്
അമ്പത് കഴിഞ്ഞാൽ പലരുടെ ജീവിതത്തിലും പുറത്തുനിന്ന് കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒരു മാറ്റം സംഭവിക്കാം.
കുട്ടികൾ വളർന്നിരിക്കും. അവർ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. തൊഴിൽജീവിതം ഒരു സ്ഥിരതയിലെത്തിയിരിക്കും. ഒരിക്കൽ ജീവിതത്തെ മുഴുവൻ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന സാമ്പത്തിക ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിൽ പലതും കുറയാൻ തുടങ്ങും.
അപ്പോഴാണ് മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ ശൂന്യത രൂപപ്പെടുന്നത്.
രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ ദിവസം എന്തിനുവേണ്ടിയാണെന്ന് വ്യക്തമായി പറയാൻ കഴിയാതെ വരാം. ജോലിക്ക് പോകുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. ഉറങ്ങുന്നു. വീണ്ടും അടുത്ത ദിവസം.
ജീവിതം പുറത്തുനിന്ന് സാധാരണപോലെ തന്നെയാണ്.
പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ഒരു ചോദ്യം നിശ്ശബ്ദമായി വളരുന്നു:
«“എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം എന്താണ്?”»
ചിലർ ഈ ചോദ്യത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകാൻ ശ്രമിക്കും. കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കാൻ തിരക്കും. ചിലർ പഴയ വിജയങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളിൽ ജീവിക്കും. ചിലർ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതവുമായി സ്വന്തം ജീവിതത്തെ താരതമ്യം ചെയ്ത് വിഷമിക്കും. ചിലർ ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ സമയം കടന്നുപോകാൻ അനുവദിക്കും.
എന്നാൽ ചിലർ ആ ചോദ്യത്തെ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കും.
അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പുതിയ യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നത് അപ്പോഴാണ്.
ഇത് പ്രതിസന്ധിയല്ല; പുതിയ അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്
അമ്പത് കഴിഞ്ഞ് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് പരാജയത്തിന്റെ അടയാളമല്ല.
അത് ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടം പൂർത്തിയാകുന്നതിന്റെ സൂചനയായിരിക്കാം.
ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ നമ്മൾ ചോദിച്ചത്:
“എനിക്ക് എന്ത് നേടണം?”
നാല്പതുകളിൽ ചോദിച്ചത്:
“എന്റെ കുടുംബത്തിന് ഞാൻ എന്ത് നൽകണം?”
പക്ഷേ അമ്പത് കഴിഞ്ഞാൽ ചോദ്യം കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാകുന്നു:
“എനിക്ക് ഇനി എങ്ങനെ ജീവിക്കണം?”
ഇതാണ് ജീവിതത്തിലെ യഥാർത്ഥ വഴിത്തിരിവ്.
കാരണം ആദ്യ പകുതിയിൽ നമ്മൾ പ്രധാനമായും നേട്ടങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ജീവിച്ചു. രണ്ടാം പകുതിയിൽ നമ്മൾ അർത്ഥവത്തായ ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കാൻ പഠിക്കണം.
ഇനി ‘കൂടുതൽ നേടുക’ അല്ല, ‘നന്നായി ജീവിക്കുക’
അമ്പത് കഴിഞ്ഞാൽ ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം വലിയ പദവിയോ വലിയ സമ്പാദ്യമോ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല.
ഒരുപക്ഷേ ഈ പ്രായത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം:
കൂടുതൽ നേടുന്നതല്ല; കിട്ടിയ ജീവിതം നന്നായി ജീവിക്കാൻ പഠിക്കുന്നതാണ്.
സ്വന്തം ശരീരത്തെ ശ്രദ്ധിക്കുക. ആരോഗ്യത്തിന് സമയം നൽകുക. വർഷങ്ങളായി മാറ്റിവെച്ച ഇഷ്ടങ്ങൾ വീണ്ടും കണ്ടെത്തുക. പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുക. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുക. സംഗീതം ആസ്വദിക്കുക. യാത്ര ചെയ്യുക. പ്രകൃതിയോട് അടുത്തുകൂടുക.
കുടുംബത്തോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുക. സുഹൃത്തുക്കളെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തുക. വർഷങ്ങളായി അകന്നുപോയ ബന്ധങ്ങളെ തിരികെ വിളിക്കുക.
അതോടൊപ്പം മറ്റൊരു വലിയ സാധ്യതയും ഈ കാലഘട്ടത്തിലുണ്ട്.
മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന ഒരാളാകുക.
സ്വന്തം അനുഭവങ്ങൾ പങ്കുവയ്ക്കുക. യുവതലമുറയെ സഹായിക്കുക. സമൂഹത്തിന് ചെറിയതെങ്കിലും ഒരു സംഭാവന നൽകുക. ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ നല്ലൊരു മാറ്റമുണ്ടാക്കാൻ കഴിയുക.
കാരണം ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ നമ്മൾക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത് പലപ്പോഴും ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിലുള്ള പണമല്ല.
അത് നമ്മുടെ അനുഭവമാണ്.
അമ്പതിനു ശേഷമുള്ള യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം
ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ നമ്മൾ പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്കനുസരിച്ചാണ് ജീവിച്ചത്.
മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രതീക്ഷകൾ.
കുടുംബത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ.
കുട്ടികളുടെ ഭാവി.
ജോലിയുടെ സമ്മർദം.
സമൂഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം.
പക്ഷേ അമ്പതിനു ശേഷം ഒരു പുതിയ സ്വാതന്ത്ര്യം നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നു:
“ഇനി എന്റെ ജീവിതം ഞാൻ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം.”
ഈ പ്രായത്തിൽ നമ്മൾക്ക് വീണ്ടും സ്വപ്നം കാണാം.
പുതിയൊരു ഭാഷ പഠിക്കാം.
പുതിയൊരു തൊഴിൽ പരീക്ഷിക്കാം.
ഒരു പുസ്തകം എഴുതാം.
സാമൂഹ്യസേവനത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാം.
യാത്രകൾ ആരംഭിക്കാം.
വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച ഒരു സ്വപ്നത്തിന് ജീവൻ നൽകാം.
ജീവിതത്തിന് പ്രായമുണ്ടാകാം.
സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഇല്ല.
മൂല്യത്തിന്റെ പുതിയ അളവുകോൽ
ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ നമ്മുടെ മൂല്യം പലപ്പോഴും അളക്കപ്പെട്ടത് ശമ്പളത്തിലൂടെയായിരുന്നു. സ്ഥാനത്തിലൂടെയായിരുന്നു. സമ്പത്തിലൂടെയായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ അംഗീകാരത്തിലൂടെയായിരുന്നു.
പക്ഷേ രണ്ടാം പകുതിയിൽ അളവുകോൽ മാറുന്നു.
ഇനി പ്രധാനപ്പെട്ടത്:
നമ്മൾ എത്ര സ്നേഹം നൽകി?
എത്ര മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ വെളിച്ചം പകർന്നു?
എത്ര ബന്ധങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചു?
എത്ര സമാധാനത്തോടെ ജീവിച്ചു?
നമ്മുടെ സാന്നിധ്യം മറ്റൊരാൾക്ക് ആശ്വാസമായിരുന്നോ?
അവസാനം ജീവിതം നമ്മോട് ചോദിക്കുക, “നീ എത്ര സമ്പാദിച്ചു?” എന്നല്ലായിരിക്കാം.
ഒരുപക്ഷേ ചോദ്യം ഇതായിരിക്കും:
“നീ എത്ര അർത്ഥവത്തായി ജീവിച്ചു?”
ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാലം ഇനിയും മുന്നിലാകാം
അമ്പത് കഴിഞ്ഞാൽ ജീവിതം അവസാനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു എന്ന് കരുതുന്നവർ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ മറക്കുന്നു.
ഈ പ്രായത്തിൽ കൂടുതൽ അനുഭവമുണ്ട്.
കൂടുതൽ വിവേകമുണ്ട്.
മനുഷ്യരെയും ജീവിതത്തെയും കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ തിരിച്ചറിവുണ്ട്.
എന്താണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്, എന്താണ് വെറും ശബ്ദം എന്നറിയാനുള്ള പക്വതയുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതി ഒരു ഇറക്കം ആവണമെന്നില്ല.
അത് ഒരു പുനർജന്മം ആകാം.
ഇനി ജീവിതം മറ്റുള്ളവരെ ആകർഷിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല.
സ്വന്തം ആത്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്.
ഇനി എല്ലാം തെളിയിക്കേണ്ടതില്ല.
ശാന്തമായി ജീവിച്ചാൽ മതി.
ഇനി എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല.
സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ സത്യസന്ധമായ അർത്ഥം കണ്ടെത്തിയാൽ മതി.
ഒടുവിൽ...
അമ്പത് കഴിഞ്ഞാൽ ചോദിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം:
“എനിക്ക് ഇനി എന്ത് നേടണം?” എന്നതല്ല.
മറിച്ച്:
«“എനിക്ക് ഇനി എങ്ങനെ ജീവിക്കണം?”»
എന്നതാണ്.
കാരണം ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതി ആദ്യ പകുതിയുടെ ആവർത്തനം ആകരുത്.
അത് കൂടുതൽ ശാന്തവും കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രവും കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തുമായ ഒരു പുതിയ അധ്യായമാകണം.
അമ്പത് എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ സന്ധ്യയല്ല.
നമ്മൾ ഇതുവരെ നേടിയ അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ
സ്വന്തം ജീവിതത്തെ പുതുതായി കാണാൻ കഴിയുന്ന പ്രഭാതമാണ്.
ഒരുപക്ഷേ, ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അധ്യായം പോലും ഇനിയും എഴുതപ്പെടാനുള്ളതാകാം.
അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇനി ഓടേണ്ടതില്ല.
ഒന്നു നിൽക്കാം.
ഒന്നു ശ്വസിക്കാം.
തിരിഞ്ഞുനോക്കാം.
പിന്നെ പുതുതായി നടക്കാൻ തുടങ്ങാം.
കാരണം ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതി അവസാനത്തിന്റെ കഥയല്ല—
Comments
Post a Comment
Jamesadhikaram land consultancy Kerala